Weryfikacja obrońcy: pięć rzeczy do sprawdzenia
Rodzina szukająca obrońcy z Polski działa pod presją i zwykle na podstawie jednej rozmowy telefonicznej. Kilka rzeczy da się jednak sprawdzić w kilkanaście minut, a ich sprawdzenie oddziela adwokata od pośrednika — bo w tej branży działają również osoby, które przyjmują zlecenie i przekazują je dalej z marżą.
Najważniejsze w skrócie
- Adwokat musi figurować na liście właściwej izby.
- Uprawnienia przed Sądem Kasacyjnym są odrębne.
- Każdy adwokat ma urzędowy adres elektroniczny.
- Pisemny kosztorys jest obowiązkowy.
- Umocowanie potwierdza zainteresowany, nie osoba płacąca.
- Pełnomocnictwo szczególne warto udzielić od razu.
- Pośrednik nie jest obrońcą.
Pięć rzeczy do sprawdzenia
| Element | Jak sprawdzić |
|---|---|
| Wpis na listę | rejestr właściwej izby adwokackiej |
| Numer wpisu | podawany w korespondencji i na pismach |
| Uprawnienia kasacyjne | odrębna lista, wymagane po latach praktyki |
| Urzędowy adres elektroniczny | publiczny rejestr adresów |
| Ubezpieczenie zawodowe | obowiązkowe, można prosić o potwierdzenie |
Wiersz trzeci ma znaczenie praktyczne, nie prestiżowe: bez tych uprawnień adwokat nie może samodzielnie prowadzić sprawy przed Sądem Kasacyjnym i przy skardze musi zaangażować kolegę. Przy sprawach, które realnie mogą tam trafić, warto to wiedzieć na początku.
Wiersz czwarty jest zaś najprostszym testem: każdy włoski adwokat ma urzędowy adres elektroniczny widoczny w rejestrze publicznym. Osoba, która takiego adresu nie ma, nie jest adwokatem.
Pośrednicy
W obszarze spraw zagranicznych działają podmioty przyjmujące zlecenia od rodzin i przekazujące je dalej. Nie jest to samo w sobie niezgodne z prawem, ale ma trzy skutki, o których warto wiedzieć.
- Koszt rośnie o marżę, bez wpływu na jakość obrony.
- Kontakt jest pośredni, a informacje docierają z opóźnieniem i zniekształcone.
- Nie wiadomo, kto faktycznie prowadzi sprawę i czy jest to ta sama osoba, która pojawi się na posiedzeniu.
Prosty test: poprosić o imię, nazwisko, izbę i numer wpisu adwokata, który będzie obecny na czynnościach. Odpowiedź wymijająca jest odpowiedzią.
Kosztorys
Przedstawienie pisemnego kosztorysu jest obowiązkiem, nie uprzejmością. Powinien wskazywać zakres zlecenia, koszt każdego etapu osobno, wydatki oraz sposób rozliczenia przy wcześniejszym zakończeniu współpracy.
Przy sprawach transgranicznych trzeba dopytać o trzy pozycje, które bywają największe i najczęściej pomijane w rozmowie:
- tłumaczenia przysięgłe dokumentów z Polski
- koszt własnego konsultanta technicznego, jeżeli sprawa jest techniczna
- dojazdy, gdy sąd znajduje się daleko od siedziby kancelarii
Warto też zapytać wprost o możliwość pokrycia z posiadanych polis oraz o bezpłatną pomoc prawną, jeżeli dochody mieszczą się poniżej progu — o czym mowa na osobnych stronach.
Pierwsza rozmowa
Kilka pytań, których odpowiedzi mówią więcej niż zapewnienia:
- Czy widział Pan już akta tej sprawy? Jeżeli nie, to każda ocena jest wstępna i tak powinna zostać nazwana.
- Który sąd i która prokuratura? Odpowiedź pokazuje, czy rozmówca zorientował się w sprawie, czy mówi ogólnie.
- Jaki jest najbliższy termin i co się przed nim wydarzy? Konkret zamiast obietnicy wyniku.
- Kto stawi się na czynnościach? Imię, nazwisko, izba.
- Co mam przygotować w Polsce? Lista dokumentów jest znakiem, że ktoś wie, o co będzie wnosił.
Ostrzeżenie dotyczy zaś jednej rzeczy: obietnicy wyniku. Nikt nie może zagwarantować zwolnienia ani uniewinnienia, a taka zapowiedź w pierwszej rozmowie, przed dostępem do akt, jest sygnałem ostrzegawczym niezależnie od tego, jak bardzo chciałoby się ją usłyszeć.
Jak układać współpracę
Trzy ustalenia na starcie oszczędzają późniejszych nieporozumień: w jakiej formie i jak często przekazywane są informacje, kto jest osobą kontaktową po stronie rodziny, oraz w jakim języku prowadzona jest korespondencja.
Warto też ustalić, co dzieje się przy zmianie obrońcy: przekazanie akt, rozliczenie dotychczasowych czynności, terminy w toku. Zmiana w trakcie sprawy jest możliwa i czasem uzasadniona, ale przeprowadzona bez uzgodnienia potrafi kosztować termin.
Najczęstsze pytania
Jak sprawdzić, czy ktoś jest adwokatem?
W rejestrze właściwej izby adwokackiej oraz w publicznym rejestrze urzędowych adresów elektronicznych. Kto takiego adresu nie ma, nie jest adwokatem.
Czym są uprawnienia kasacyjne?
Odrębnym wpisem pozwalającym samodzielnie prowadzić sprawę przed Sądem Kasacyjnym. Bez nich konieczne jest zaangażowanie innego adwokata.
Jak rozpoznać pośrednika?
Poprosić o imię, nazwisko, izbę i numer wpisu adwokata, który będzie obecny na czynnościach. Odpowiedź wymijająca jest odpowiedzią.
Czy kosztorys jest obowiązkowy?
Tak, pisemny, z rozbiciem na etapy i wydatki. Warto dopytać o tłumaczenia przysięgłe, własnego konsultanta i dojazdy.
Kto potwierdza umocowanie?
Zainteresowany. Rodzina może wskazać obrońcę natychmiast, ale samo pełnomocnictwo potwierdza osoba, której dotyczy sprawa.
Kto jest klientem, gdy płaci firma?
Oskarżony. Obrona służy jego sytuacji, nie interesom płacącego; przy rozbieżności interesów potrzebne są dwie obrony.
Czy warto mieć dwóch obrońców?
Przy sprawach zagranicznych często tak, ale konieczny jest wyraźny podział terminów i kontaktu, inaczej odpowiedzialność się rozmywa.